تاریخ جهان و تقویم تاریخ

jhvdo [ihk , jr,dl jhvdo

آهنگ زیرخاکی شماره 38 - دهه 40

روزنوشت

اوایل دهه 70 تلویزیون یه سریالی پخش میکرد به اسم " این خانه دور است " که مرحوم جعفر بزرگی توی تیتراژ آخرش آهنگ " مرغ سحر ناله سر کن " رو می خوند که حتما در اولین فرصت میذارم تو وب که شنیدنش با صدای جعفر بزرگی لطف خودش رو داره ، ولی تو یکی دو تا از قسمتهاش، مرحوم بزرگی یه آهنگ دیگه ای رو خوند که البته اون موقع نمی دونستم که این آهنگ چی هست و از کی هست و شعرش از کیه ، به هر حال کلاس اول راهنمایی بودم و اصلا اطلاعاتی در زمینه آهنگ و موسیقی نداشتم تا اینکه 7-6 سال بعدش (1377) دانشجو شدم و تب عشق به موسیقی ما رو گرفت. تو این دوران بود که با دوستی به اسم خالید علیپناه آشنا شدم و ایشون نوار کاست گلهای رنگارگ شماره 224B و 224‍‍‍‍‍‍‍C رو بهم امانت دادن که استاد بنان تصنیف و آوازش رو خونده بود. وقتی داشتم نوار رو گوش میکردم رسید به تصنیفش، دیدم ملودیه خیلی برام آشناست دقت کردم دیدم همون آهنگیه که مرحوم بزرگی تو تیتراژ آخر سریال می خوند :

 

بهار دلنشین

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن

چون نسیم نوبهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من

تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان

ای روی تو آیینه ام عشقت غم دیرینه ام
بازا چو گل در این بهار ،سر را بنه بر سینه ام

 

به هر حال این آهنگ هم ، دیشب وقتی داشتم آرشیوم رو مرور میکردم به چشمم خورد و خلاصه  همه لحظات خوش دوران دانشجویی و خوابگاه از نظرم گذشت که بد ندیدم برای ثبت و ضبط گوشه ای از خاطراتم تو وبلاگ بنویسم. کارت پستالی هم که در بالا می بینید همون زمان یعنی سال 1378، از یکی از پاساژهای خیابون 6 بهمن سنندج گرفتم که شعر و مشخصات همین آهنگ رو توش نوشته بود ....

 

پی نوشت :

شاعر : بیژن ترقی
آهنگساز : روح الله خالقی
خواننده : غلامحسین بنان
دستگاه : بیات اصفهان

 

نويسنده : امیررضااکبری : ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩٦
Comments نظرات () لينک دائم

سجماران - منزل امام خمینی

سفر تهران

روز 4 فروردین برنامه رو ردیف کردیم برای رفتن به جماران و دیدن منزل امام خمینی. برای رفتن به منزل امام خمینی از میدان تجریش به سمت نیاوران بروید و سپس به خیابان جماران بپیچید کمی بالاتر در سمت چپ تابلویی آدرس بیمارستان فوق تخصصی قلب بقیه الله را نشان میدهد. منزل امام جنب آن در طرف دیگر کوچه است :


موقعیت مکانی

بعد از اینکه ماشین را در جای مناسبی پارک کردیم پیاده شده و رفتیم داخل کوچه. کوچه ای که نامش شهید حسنی کیا هست و امروز تنها باجه نگهبانی کوچکی در وسط آن وجود دارد که احتمالا به خاطر مسائل امنیتی بیت مرحوم آیت هاشمی رفسنجانی می باشد که در انتهای این کوچه است.

کمی بالاتر از باجه نگهبانی به درب نرده ای بزرگی میرسیم که تابلویی، درب ورودی بیت و حسینیه امام را نشان میدهد :

با گذر از درب ورودی و تحویل وسایل اضافی و بازرسی کامل دوربین عکاسی وارد کوچه میشویم. به یاد می آورم که این کوچه همان جاییست که تصاویر آن را در سالهای گذشته بارها دیده ام :

بعد از گرفتن عکسی ، تا نزدیک درختهایی که می بینید رفته و از درب کوچکی که چند متری با درب ورودی حسینیه فاصله دارد وارد نگارستان جماران میشویم که بخشی از لوازم شخصی امام در آن نگهداری میشود. نگارستان جماران همزمان با سالروز تاسیس موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی به مساحت 360 متر مربع در زیر زمین حسینیه و با حضور سید محمد خاتمی رئیس جمهور در تاریخ 1377/06/17 گشایش یافته است . تصویر زیر فیدل کاسترو رهبر کوبا را به همراه سید حسن خمینی در نگارستان جماران نشان میدهد :


فیدل کاسترو در نگارستان جماران ( 1380 )


نگارستان جماران ( 1396/01/04 )

 






 


دستنوشته ها 


مکاتبات مردم


سند ازدواج امام و گواهینامه رانندگی حاج احمد آقا


نوارهای قلب

 

پس از دیدن نگارستان بیرون آمده به سمت درب ورودی حسینه می رویم که چند متری بالاتر از درب ورودی نگارستان است و یادم می آید که عکسی قدیمی و مربوط به اوایل حضور امام در این مکان دیده ام :


درب ورودی 1359


درب ورودی 1396/01/04

وارد حسینیه می شویم حس می کنم وارد فضای عجیبی شده ام اینکه روزگاری این جا یکی از مهمترین مراکز توجه جهانیان بوده و بسیاری از دیدارهای مهم و تاریخی در همین مکان اتفاق افتاده به خودی خود ، حداقل برای من که علاقه زیادی به مسائلی از این دست دارم جالب توجه است. لحظه ای که وارد حسینیه شدم و اولین عکس را گرفتم برای دقایقی تمام اتفاقات دوران کودکی ام، تلویزیون سیاه و سفید مبله ی شاوبلورنس منزل قدیمی مان، سخنرانی های امام، پاسداران و محافظانی که در پایین همان بالکن به ردیف می ایستادند، برایم تدائی شد و اینکه امروز از آن همه برو بیا، کسی جز معدود بازدیدکنندگان ، متولی حسینیه و حاج سلطانعلی خادم امام باقی نمانده است.

 

برای گرفتن عکس دیگری جلوتر می روم :

 

و کمی دیگر :

 

و نزدیکتر :


صندلی امام ( 1396/01/04 )


رهبر انقلاب - حاج احمد - ؟ - ؟ - رئیس جمهور

 

 و از زاویه دیگر :


حسینه جماران ( 1396/01/04 )


حسینه جماران تنفیذ حکم ریاست جمهوری ( 1360/07/17 )

 

در حال نظاره دور و اطراف متوجه می شوم که دیوارهای حسینیه هنوز هم به همان شکل اولیه و سفید کاری نشده باقی مانده است دلیلش را که از متولی آن میپرسیم ، می گوید که خود امام مانع شده و گفته بودند " این کارها رو برای بعد از من بگذارید " و بعد از فوت ایشان هم برای حفظ اصالت حسینیه تغییرات خاصی انجام نگرفته است و هنوز هم دوربین تصویربرداری و سیستم صوتی قدیمی را می شود در بالکن روبروی صندلی امام دید :

هر جایی از این مکان رو که می بینم ناخودآگاه گوشه ای از وقایعی که در این حسینیه روی داده از نظرم می گذرد. همینجا بود که دسته موزیک ارتش در حضور امام سرودی اجرا کرد که امروز با گذشت 35 سال هنوز هم به عنوان آرم خبر ساعت 19:00 شبکه یک استفاده میشود که می توانید در اینجا ببینید. همینجا بود که دیماه سال گذشته پیکر مرحوم هاشمی رفسنجانی را روی همین سکویی که حکم ریاست جمهوری اش را در سال 1368 گرفته بود برای انجام مراسم تدفین گذاشته بودند :


مراسم تنفید حکم ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی ( 1368/05/12 )

 

این هم عکس پانورامای 360 درجه از محیط پیرامون حسینیه است که برای دیدنش باید نرم افزار فلش پلیر مرتبط با اندروید و یا ویندوز بر روی سیستمتان نصب باشد :

تصویر 360 درجه از داخل حسینیه جماران 1396/01/04

 

پس از گرفتن عکس 360 درجه ، چند عکس یادگاری دیگر در مقابل سکوی سخنرانی امام گرفته ، از حسینیه خارج می شویم تا از منزل امام نیز دیدن کنیم. درب ورودی این محل در پشت حسینیه قرار دارد و همان جاییست که تصاویر آن را در حالی که امام در حال رای دادن است دیده ایم :


عکس از اینترنت

 

از درب ورودی عبور کرده وارد حیاط می شویم اینجا بخشی از منزل امام هست که در سالهای حضور ایشان در جماران بسیاری از جلسات رسمی مسئولین در همین ایوان و اتاق تشکیل شده بود. حیاطی نه چندان بزرگ که راهرویی فلزی در میان آن ، راه ارتباطی ایوان منزل با بالکن داخل حسینیه بوده است.

برای دیدن اتاق از پله های بخش غربی حیاط بالا رفته و قدم در ایوان می گذاریم و عکس زیر را میگیرم :

با دیدن پنجره و دیوار به یاد می آورم که تصاویر بسیاری از امام را درحالی که بر روی صندلی در گوشه ایوان نشسته بود دیده ام جایی که بدون شک اگر دیوارهایش لب به سخن می گشودند چه بسا حرفها برای گفتن داشتند از بسیار کسانی که امروز دیگر فقط نامی ، یادی و یا عکسی از آنها در تاریخ مانده است ....

ایوان منزل امام خمینی ( 1396/01/04 )

 


دیدار شهید رجایی با امام در ایوان منزل ( 1360 )

 

اما یکی از مهمترین ملاقاتهایی که در این منزل انجام گرفته است ، مربوط می شود به نامه تاریخی امام در رابطه با فروپاشی کمونیسم. در تاریخ 13 دیماه سال 1367 هیات 3 نفره ای با حضور آیت الله جوادی آملی، محمدجواد لاریجانی و مرضیه حدیدچی دباغ به نمایندگی از امام راهی مسکو شده و چهاردهم دیماه دیداری با میخائیل گورباچف رهبر اتحاد جماهیر شوروی در کاخ کرملین صورت گرفت :

در این دیدار پیام امام با این عنوان که : " جناب آقای گورباچف، برای همه روشن است که از این پس کومونیسم را باید در موزه‌های تاریخ سیاسی جهان جستجو کرد ... " ، توسط هیات ایرانی قرائت شد و کمتر از دو ماه پس از این دیدار، ادوارد شواردنادزه وزیر امور خارجه شوروی با حضور در جماران به عنوان اولین و آخرین مقام رسمی یک کشور خارجی ، جواب رهبر شوروی را در همین اتاق تسلیم امام کرد :


اتاق دیدارهای رسمی امام ( 1396/01/04 )


دیدار ادوارد شواردنادزه وزیر امور خارجه شوروی ( 1367/12/07 )

 

و باز در همین اتاق و دیدار با ورزشکاران تیمهای منتخب پرسپولیس ، استقلال و شاهین بود که ایشان همان جمله معروف را گفتند که: " من خودم ورزشکار نیستم ولی ورزشکارها رو دوست دارم ... " که می توانید در پایین عکس از طریق پلیر بشنوید :

سخنان امام در دیدار با ورزشکاران

 

دیگر زمان رفتن است. کمی از پنجره اتاق امام فاصله گرفته و آخرین عکس را هم از پله ها و بخش غربی حیاط می گیرم ...

 

پایان

 

 

نويسنده : امیررضااکبری : ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٥ فروردین ۱۳٩٦
Comments نظرات () لينک دائم

? صفحه بعد