روزشمار  

 

   

  

 

 صدا و شعر خان ننه استاد شهریار     دانلود

 

امروز نوزدهمین سالگرد در گذشت شاعر نامدار ایران استاد محمد حسین بهجت تبریزی ( 1285 – 1367 ) متخلص به شهریار قرار است . خواستم مطلبی در رابطه زندگی نامه و سر گذشت استاد بنویسم ولی منصرف شدم چرا که منابع بسیاری در این رابطه وجود داشته که صد البته بهتر و پخته تر از نوشته من است و بهمین جهت ..... باقی ماجرا !عکسی را که مشاهده می کنید استاد را در بستر بیماری و بیمارستان مهر تهران نشان می دهد . دقیقا یادم هست چند روزی پس از پخش تصاویر مربوط به این عکس ، استاد دار فانی را وداع گفت و من هم پس از 17 یا 18 سال دوباره همان مصاحبه استاد را پیدا کردم . در این مصاحبه شهریار قطعاتی از اشعارش را می خواند ولی گویا کسالت ، حافظه اش را ضعیف کرده و به سختی اشعارش را به یاد می آورد .... بگذریم . سال قبل به همراه خانواده رفتیم موزه ادبی استاد شهریار واقع در چهار راه باغ شما تبریز . منزل استاد با آن چیزی من سالیان قبل در فیلم و عکس دیده بودم تفاوتهایی داشت دیوارهای حیاط استاد کوتاه شده و در عوض نرده های فلزی کمبود ارتفاع دیوار را جبران کرده بود . درخت توی باغچه منزل استاد بزرگتر شده و جای شیر آب هم تغییر کرده بود . حوض کنار باغچه به همان ترتیب و رنگ و دست نخورده بود . وارد خانه شدم . تابلویی توجه من را جلب کرد که در آن سالروز درگذشت استاد به عنوان روز بزرگداشت شعر و ادب پارسی نامگذاری شده بود ولی از دیدن آن نه تنها خوشحال نشدم بلکه معترض این قضیه هم شدم ... من کاری به اینکه استاد ترک زبان بوده و غیره ندارم ... به نظر من صحیح این بود که سالروز درگذشت استاد به عنوان شعر و ادب ایران نامگذاری می شد تا شامل تمامی ملیتهای اصیل ایرانی شود نه فقط پارسی زبانان . چرا که اقوام و ملیتهای متفاوتی در ایران بوده که هر کدام به نوبه خود اساتید و شعرای گرانقدری داشته اند از جمله می توان به شاعر نامدار کردستان استاد " هه ژار " اشاره کرد . در و دیوار هم پر بود از عکسهای بدون شناسنامه استاد شهریار . لباسها و لوازم شخصی ، کتابها و هدیه های تقدیم شده به استاد از جمله ابا و امامه آیت الله ملکوتی امام جمعه وقت تبریز از جمله آثار به نمایش در آمده بودند . وسایل شخصی استاد از جمله تلویزیون ، رادیو ، گوشی تلفن ، عینک ، رخت خواب ، مبلمان فرسوده و میز ، چراغ روشنایی نفتی گرد سوز ، کتری آب ، ساعت و چیزهای ریز و درشت دیگر که در اتاقی کوچک چیده شده بود ولی به دلیل جابه جایی اشیا و کنار هم چیدن آنها اصالت قدیمی منزل را از بین برده بود .برگردیم به اشعار استاد . شهریار اشعار ترکی زیادی دارد که یکی از بهترین آنها شعر خان ننه ( مادر بزرگ ) است که آیینه تمام نمای کودکی و گذشته تک تک آذربایجانی هاست و کسی را نمی توان یافت که با شنیدن این شعر گونه هایش نمناک نشود و گذشته و خاطرات کودکی خودش را به یاد نیاورد . فایل صوتی و متن نوشتاری شعر با معنی فارسی آن در اینجا آورده شده که می توانید آن را دانلود کرده و گوش کنید . گرچه معنی فارسی آن خالی از احساس غریبی ست که در صدا و شعر استاد موج می زند ولی هر چه باشد تا حدودی اصل مطلب و خاطرات کودکی شهریار و روزگار از دست رفته اش را بیان می کند .