آهنگ زیرخاکی شماره 15 - دهه 40

 

روزنوشت

هشتم اسفند سالروز درگذشت استاد بنان است. استاد غلامحسین بنان .... پدرش کریم خان بنان الدوله نوری و مادرش دختر شاهزاده رکن‌الدوله ( برادر ناصرالدین شاه ) بود . از شش سالگی نواختن پیانو را نزد مادرش آموخت و در سال 1321 وارد رادیو تهران شده و در ارکستر شماره یک رادیو به رهبری روح الله خالقی ( آهنگساز ، 1344-1285 ) به اجرای برنامه ها و آوازهای مختلف پرداخت.

غلامحسین بنان

بنان آهنگهای معروف و زیبای بسیاری دارد که به یمن تغییر سیاستهای سازمان صدا و سیما در سالهای پایانی دهه 70 شمسی ، بسیاری از آنها که سالهای زیادی غیر قابل پخش بودند ، از قفسه های خاک گرفته سازمان بیرون آورده و در دسترس عموم قرار گرفتند ...

یکی از آهنگهای معروف او علاوه بر ای ایران ، اله ناز ، خوشه چین و بوی جوی مولیان‌ ، آهنگ " کاروان " است که حتی خودش درباره آن گفته بود که : " این آهنگ را برای بعد از مرگم خوانده ام " ... و چقدر هم زیبا خوانده است .... 

 

همه شب نالم چون نی ، که غمی دارم
دل و جان بردی ، اما نشدی یارم
با ما بودی ، بی ما رفتی.
چون بوی گل به کجا رفتی؟

فتادم از پا به ناتوانی
اسیر عشقم ، چنان که دانی
رهائی از غم نمی توانم 
تو چاره ای کن که میتوانی

نه حریفی تا با او غم دل گویم
نه امیدی در خاطر که تو را جوبم
ای شادی جان ، سرو روان،
کز بر ما رفتی،
از محفل ما ، چون دل ما 
سوی کجا رفتی؟؟

 دانلود  -  download

 

آهنگ کاروان بنان یادآور روزهای خوش دانشجویی ( 1377 ) و دلتنگیهای خاص آن دوران برای من است و چه خاطراتی که من با این آهنگ دارم .... بنان نهایتا پس از یک دوره بیماری در بیمارستان مهر تهران درگذشت و در هشتم اسفند سال 1364 در امامزاده طاهر کرج آرمید ...